26-09-06

Pi's part

Eindelijk wat tijd gevonden om mijn beleving van Berlijn op het web te zetten...

Vrijdagavond laat kwamen we aan in onze Bed and breakfast, een chique herenhuis zo bleek. Snel het bed in om dan zaterdag onze nummers te gaan ophalen in de 'fair'. Knap georganiseerd trouwens, ondanks de massa die zondag zou deelnemen was er geen sprake van chaos. Vele standjes konden ons een hele tijd bezig houden, zo lieten we onder andere een footscan uitvoeren door experten van Adidas. In de namiddag keken we wat rond in Berlijn, we moeten beslist eens teruggaan om wat meer te zien, maar deze keer ging het ons natuurlijk om de marathon, die kwam stilaan maar zeker dichterbij.

's avonds liepen we nog wat los (jammer genoeg bleek mijn knie nog niet helemaal pijnvrij...) en kropen dan ons bed in.

Om vijf uur ging de wekker, ik at brood met confituur en nog wat van de pasta die Tom aan het eten was. Daarna konden we ons al in onze outfit uitdossen en was het voor mij van het grootste belang dat ik nog eens goed naar het kleinste kamertje kon gaan (In Edinburg bleek dat een groot probleem). Anderhalf uur voor de start wandelden we dan naar de start, daar toegekomen bleek het nog een eindje koppen lopen om onze zak kwijt te geraken, ik wenste Tom veel succes en zette het op een loopje naar de juiste vrachtwagen, op weg naar de juiste box kon ik nog even het bos in, ideaal dus.

Precies acht minuten voor de start stond ik in mijn startbox, dat bleek nog niet zo helemaal vooraan te zijn, nu ja, ik zou die Haile wss toch niet kunnen bijhouden, dus dat gaf niet echt. Even later kwam de massa in beweging, tot mijn verbazing ging het echt niet zo goed vooruit en de ballon van 3u00 was niet te bespeuren. Ik voelde wel dat het iets sneller moest om onder de drie uur te lopen, dus begon ik aan een helse inhaalbeweging. Ik keek even op mijn klok, verrek, die stond stil op 15sec, ik vroeg de tijd dan maar aan de man naast me en herstartte de klok. Na een tien minuten kreeg ik dan toch een ballon in het zicht, zo'n tweehonderd meter voor me, ik besloot mijn inhaalmanouevre verder te zetten zodat ik 'rustig' de man met de ballon kon volgen zonder op mijn ietwat onbetrouwbare klok te moeten kijken. Het was enorm druk, ik kreeg voortdurend voeten tegen mijn hielen, kuiten, kwam zelfs bijna ten val en was dus heel blij als ik na een tiental kilometer de ballon had bereikt. De drukte was daar echter nog niet opgelost, het bleef soms echt oppassen geblazen en vooral kalmte bewaren als je voor de zoveelste keer op de hielen werd getrapt. De drankposten waren dan ook een hekel punt, vooral omdat het met bekertjes te doen was. Ik vond er niet anders op om even te stappen en twee bekertjes sportdrank naar binnen te werken, lopend zou ik nooit genoeg in mijn mond krijgen en iets te veel ernaast...

Het parkoers was wel heel vlak en de supporters waren geweldig, er stonden verschillende groepjes muziek te maken, hele orkesten zelfs. Dat maakt zo'n wedstrijd echt de moeite waard, iedereen staat je vol overgave aan te moedigen! Aan kilometer 20 was het voor mij uitlijken naar mn trouwste supporter, Sylvia. Ze zou me een flesje sportdrank aanreiken zodat ik niet enkel op die bekertjes moest overleven, dus keek ik extra goed om me heen. Blijkbaar nog niet goed genoeg want plots hoorde ik wel een paar keer luid 'Pi' roepen achter mij, ik keek om en daar was ze (liep ze beter gezegd), geweldig, ik nam het flesje aan en liep verder met hernieuwde moed (ondertussen deed mijn knie wel al serieus pijn, maar het bleef draaglijk).

Aan kilometer 28 liep ik nog altijd bij de juiste ballon, de benen voelden echter helemaal niet meer goed aan, ze schreeuwden zelfs al om een bed met masseuse. Dat zag er niet goed uit (en voelde nog veel minder), even dacht ik al aan stoppen maar ik liet me dat nog niet toe. Aftellen tot km 42 leek me nog veel te ver, dus probeerde ik daaraan nog niet te denken en focustte op km 34, waar Sylvia me nog eens zou toejuichen en bevoorraden. Het kostte me enorm veel moeite maar ik slaagde erin de ballon niet van me te laten weglopen tot dat punt, daar stapte ik even om rustig de sportdrank te drinken en me moed te laten inspreken, ik kon echt niet meer en wist dat ik die drie uur kon vergeten, De mensen en vooral Sylvia schreeuwden me terug in gang en ik beloofde mezelf veel chocolade als ik ook deze marathon zou uitlopen. Het rustige tempo bleek dankzij het ultravlakke parkoers nog vol te houden, ik begon zelfs terug wat mensen in te lopen, niet dat ik versnelde, maar zij versnelden nog minder...

Dat gaf moed en eens de Brandenburger Tor in zicht kwam kon zelfs de kramp in mijn linkerbovenbeen me niet meer stoppen. In alle euforie zweepte ik het publiek voor de finishlijn nog wat op en waande me alweer de winnaar ;-)

Na de welgekomen drankjes en snoepjes na de finishlijn, de massage op het langverhoopte bed en de douche tss lotgenoten kon ik reeds mijn resultatenfiche ophalen:

     Rang / Rank                909
     Klassenrang / Class Rank   127 (MH)

     Nettozeit / Chip total     3:02:15
     Geschwindigkeit / Speed    13.9 km/h
                                4:19 min/km

                      Brutto    3:03:34
                       1. HM    1:29:05
                       2. HM    1:33:09,650

                       km  5    0:21:50
                       km 10    0:41:57
                       km 15    1:02:53
                       km 21    1:24:11
                       km 25    1:45:39
                       km 30    2:06:56
                       km 35    2:29:28
                       km 40    2:52:36

 

Toch nog een PR dus! En een geweldig gevoel aan over gehouden, mijn wilskracht heeft het gehaald!

Ik mocht wel mijn wonden likken. zoals te verwachten was mijn knie niet in goede staat, maar ook mijn tenen waren niet opperbest, aan weerskanten een bloedblijn en een blauwe nagel..., in mijn linkerkuit heb ik een bloeduitstorting, een grote blauwe plek dus. Al bij al viel dat nog mee, geen grote blessures eigenlijk. Die linkerkuit wijst er wel op dat ik serieus heb proberen compenseren voor de pijn in mijn knie, ik denk dat dat me toch veel energie zal gekost hebben, maar vooral de manoeuvres in de eerste tien kilometer hebben me volgens mij de das omgedaan. De volgende keer zorg ik dat ik op een betere plaats sta...

Maar eerst geniet ik volop van de nodige weken rust en de roes na zo'n prestatie. Ik dank jullie allemaal voor de aanmoedigingen in de voorbereiding naar de marathon toe en feleciteer Christophe met zijn opvallend goede pronostiek!

 

Hieronder een foto van mij na de marathon genomen door een sympathieke italiaanse dame (ze had een camera in de hand, ik sprak haar aan en vroeg haar me de foto dan door te mailen en zoals je ziet heeft ze dit ook gedaan, wat zijn de mensen toch vriendelijk!)

berlino085b

 

17:40 Gepost door Tom|Tom|Pi in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Had liever geen gelijk gehad... Hey Pi,
Eerst en vooral toch een dikke proficiat met deze mooie prestatie. Ten tweede wil ik ook zeggen dat ik het wel jammer vind dat ik gelijk heb. Ach, ik hoorde het al zo vaak dat je niet in 1,2,3 onder die 3 uur geraakt. Misschien tijdens een marathon met minder deelnemers? Maar ja, dan zal het waarschijnlijk een zwaarder parcours zijn, zoals in Brussel. Je bent wel een doorzetten en binnenkort loop jij dus zeker onder die 3 uur. En van één ding kan je zeker zijn, jij bent niet voor niets naar Berlijn afgezakt. Dit is toch een prestatie waar je mee kan uitpakken. By the way, wat heb ik nu gewonnen?

Gepost door: Christophe | 26-09-06

volgende keer binnen de drie uur !!!! als ge zo'n prestatie neerzet met een pijnlijke knie , zit je in normale omstandigheden zeker onder de drie uur .

Gepost door: roadrunnerke | 26-09-06

Leuk om te lezen Leuk om nog eens na te praten (lezen) na onze sportieve prestatie. Al voldoende gerecupereeerd? Ik heb maandag zelf ook maar twee uurkes kunnen slapen --> Ik moest blijkbaar ook al vroeg gaan werken en Constance had toch ook wat aandacht van haar papa nodig ... om 7:00 (Aaaaah!). Enfin, maandagavond vroeg in bed gekropen en geslapen als een roosje.
Komend week-end is het Tom D. zijn beurt om te debuteren.

Loopgroet,

TCRunning.

Gepost door: Tom | 27-09-06

Prijs Christophe, eerst en vooral ging het om de eer, maar als extraatje mag je iets verwachten de volgende wedstrijd waar we samen aan deelnemen!
Tom C, ik ben al heel goed gerecupereerd, enkel mijn twee teennagels zijn nog blauw en dat zal nog een tijdje duren, maar last heb ik daar eigenlijk niet van. Nu is het genieten van de roes, de chocolade, een wijntje en nog meer lekkers dat ik liet staan in de voorbereiding... tot binnenkort!
woudloper pi

Gepost door: Pi | 27-09-06

PROFICIAT! Wat een knappe prestatie ... en dat met een zere knie en tijdverlies in het gedrum.
In normale omstandigheden duik je zeker onder die drie uren.
Geniet maar verder en verzorg zeker je knie !

Gepost door: frank spencer | 27-09-06

PROFICIAT een dikke proficiat met je PR op de marathon...stil droom ik ervan om jouw tijd te verbeteren...ik loop nl volgende week in Eindhoven en daar is het gelukkig minder druk (maar niet supervlak)...toch mooi gelopen zulle !!

Gepost door: Vince | 28-09-06

PR!! PROFICIAT met je nieuwe PR. Die eerste 10 km hebben je waarschijnlijk een beetje de das omgedaan, waren die iets vlotter verlopen was je zeker onder de 3u geëindigd. Maar 3u02 is echt wel formidabel hoor. Héél knap en leuk meeslepend verslag!

Gepost door: Ruthje | 28-09-06

Top Hey Pi, enorm knappe prestatie vind ik! Leuk om je belevenissen te kunnen lezen - voor hetzelfde geld had ik daar met jullie gezeten en gelopen. Laat je nu mr effie gaan en in de watten leggen!

Gepost door: DavidL | 03-10-06

De commentaren zijn gesloten.