06-03-06

10 miles ....

1:26:28

Geen schitterende tijd dus, maar ik vond het wel een aangename loop. Gezien mijn buikgriepje van de week heb ik het er al bij al nog goed vanaf gebracht, meen ik. Laat ik het relaas van het begin beginnen.

Dinsdagochtend: voel me niet zo lekker,... verdomme het is toch niet waar he, 'k ga hier toch niet ziek worden. Toch maar naar het werk vertrokken, maar tegen de middag: krampen, kotsmisselijk, warm/koud schommelingen. Dedju, dan maar naar huis en bed in. Thuis: ettelijke malen het kleine kamertje bezocht, niet voor de grote boodschap, maar om mijn maaginhoud te ledigen langs de kant waar het eten naar binnen is gekomen (laat uw verbeelding maar gaan ;)).
Woensdagochtend: 'k voel me al iets beter. Woensdagavond: het gaat weer, maar van loslopen zal er niets meer komen vóór zondag. 'k ben toch blij want misschien kan ik voldoende recupereren tegen zondag (ben twee kilo's afgevallen).
Vrijdag: Stefanie voelt zich niet zo lekker, we besluiten ons week-endje aan zee uit te stellen
Zaterdagavond: alles voorbereiden voor zondag, zak pakken, batterijen van mijn MP3 en Garmin controleren. Op tijd bed in... Stefanie voelt zich nog steeds niet lekker en heeft bovendien tandpijn
Zaterdagnacht: Stefanie wordt ettelijke malen wakker, warm, misselijk, ... allez, ons dagje Brugge gaat er ook aan...
Zondagochtend: groot probleem,... Stefanie kan het bed niet uit wegens te ziek, ... babysit voor ons Constance: niet te vinden .... Besluit: papa moet thuisblijven. Dedomme! Na die tegenslag van mijn buikgriep keek ik zo uit naar dit week-end en nu dit! Wat een pech...
We blijven nog wat in bed liggen en papa blijft zagen dat hij het toch spijtig vind dat hij niet kan gaan lopen, ... toch jammer.
7:30 ... mama Stefanie is het gezaag van papa beu en beslist dat papa Tom toch maar moet gaan lopen...
Jipieeee! Snel uit bed gesprongen, boterhammekes gemaakt voor mij en Stefanie, ... Constance nog vlug gewassen en aangekleed (ik ging toch het huis niet uit vooraleer mijn dochter deftig gewassen en aangekleed was, en voor vrouw en kind hun ontbijt hadden gekregen), mezelf in sneltempo gewassen en aangekleed, de auto in en op weg naar Brugge! In de auto mijn boterhammekes met confituur opgegeten en een blikje Cola gedronken ('t is wel geen stichtend voorbeeld 's ochtends met Cola beginnen, maar ja voor een wedstrijd mag dat he).
In Brugge aangekomen loop ik al snel mijn loopkameraad Pi tegen het lijf. We gaan samen mijn nummer halen (Pi had hetzijne al), plaatsen onze spullen in de autokoffer en ... nemen de Bus richting Oostende. Daar snel nog even het kleine kamertje opzoeken (amai veel volk voor de toiletten) en klaarmaken voor de start. Pi zijn voorbereiding op deze wedstrijd blijkt ook niet ideaal te zijn, maar daar zal hij zelf wel meer over vertellen. Even uitkijken of ik andere bloggers zie, ... maar die zijn moeilijk te vinden in de massa die al aan de start staat. Een ijzige wind steekt op terwijl we tussen de dranghekken staan en dan ... eindelijk: PANG, we vertrekken. Ik weet dat ik Pi niet moet volgen, hij loopt immers een stuk sneller dan ik, dus ik start gewoon op mijn eigen tempo... niet te snel. In het begin lijkt alles goed te gaan, maar dan voel ik dat ik het warm krijg. Ik begin te zweten en mijn hartslag gaat pijlsnel de hoogte in ... Tsja, niet geheel onverwachts natuurlijk. Ik besluit het tempo wat te laten zakken,... zeker niet forceren, een toptijd zit er toch niet in. Ik neem de eerste tussentijd op na 2km ... een gemiddelde van 5:12/km dat lijkt nog mee te vallen, en dat tempo kan ik nog wel een tijdje aan. Mijn hartslag daarentegen die blijft aan een zeer hoog ritme doordraven. Onderweg kom ik nog even blogger christophe tegen. Even een babbeltje geslagen, dan is hij me voorbij gegaan, ... zijn doel: <1:10:00, lees daar mee over op zijn blog. Tot kilometer 12 blijf ik nog lopen rond 5:15/km, daarna voel ik dat ik het zwaar begin te krijgen. Maar het is nog maar 4 kilometer, dus ik besluit om dat laatste stuk maar even op de tanden te bijten [laatste km's in 5:21, 5:32, 5:44, 5:39]. Het tempo zakt een beetje, maar ik kan het volhouden. Ondertussen begin ik lichtjes verkramping van enkele spieren te krijgen, ... grappig genoeg zijn het niet mijn benen of armen, maar ... de spieren in mijn gezicht. Echt een raar gevoel was dat, waarschijnlijk heeft ook de koude er wat mee te maken. Uiteindelijk eindig ik op 1:26:28 (officiele tijd - ik klokte zelf af op 1:26:10) wat toch nog een 5:20/km gemiddelde oplevert.
Ik ben blij dat ik wijselijk mijn krachten van het begin heb gedoseerd, zodat ik de 10 miles toch nog in een deftige tijd heb afgerond en vooral dat ik het heb uitgelopen! Maar het allerbelangrijkste voor mezelf is dat ik geen enkele last meer heb gehad van blessurepijn!
Na het lopen viel het organisatorisch wel een beetje tegen; het was nog een heel eind tot aan het wedstrijdsecretariaat, waar velen -net zoals- ik hun spullen in de auto hadden gelaten. Dat betekende toch een 10-tal minuten door de koude stappen; niet echt bevorderlijk voor de gezondheid. Gelukkig had ik tijdens dit wandeltochtje opnieuw het gezelschap van Christophe waarmee ik nog even kon napraten. Bovendien was het douchen in een tent, waar amper plaats was om je spullen te zetten en je weerom getrakteerd werd op een koude tocht. Mij niet gezien dacht ik, dus ik heb gewoon een propere t-shirt en trainingsbroek aangetrokken, en de auto ingesprongen. Die douche was dus voor thuis. In de auto nog even met Pi gepraat over vanalles en nog wat, waardoor de rit naar Brussel een stuk sneller leek te verlopen dan in het heengaan.
Thuis aangekomen had ik mijn handen vol met de verzorging van mijn "shoeke", en dochterlief ... vandaar dat het verslag even op zich liet wachten.
Morgen: rustdag, vanaf dinsdag worden de trainingen hervat. Ik zal wel eens contact moeten opnemen met onze trainer, om het trainingsschema misschien wat aan te passen.

Ciao,
Woudloper, Tom.

10:17 Gepost door Tom|Tom|Pi | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

knap ondanks de gezondheidsproblemen heb je er toch een geslaagde wedstrijd van gemaakt Tom! Héél knap!! Jammer dat we elkaar niet gezien hebben (misschien wel, want ik ben een aantal minuten na jou gefinisht, maar ik heb je in ieder geval niet herkend). Het parcours was inderdaad wel mooi, maar ik heb graag wel eens wat afwisseling hé.

Gepost door: Ruthje | 06-03-06

Tot de volgende Hey Tom, volgende keer zeker onder 1:25:00, maar dan zal je wel niet ziek mogen zijn. Buikgriep verzwakt je gestel wel behoorlijk. Toch sterk dat je dan toch volgehouden hebt. Tot de volgende...

Gepost door: Christophe | 06-03-06

Proficiat met je prestatie ! Ondanks alle tegenslagen van de voorbije week toch een behoorlijke tijd, Tom.
Het is en blijft toch 16 km in winterse omstandigheden, je moet het toch steeds doen, hé. Klasse !

Gepost door: frank spencer | 06-03-06

Toch goed ondanks alles toch nog een mooie tijd hoor

Gepost door: Koen | 06-03-06

geen ideale week voor een wedstrijd. Ja , ik ken dat gevoel , ziek geweest zijn en toch die wedstrijd willen lopen , ge hebt dat er nog goed vanaf gebracht , de volgende keer zal wel een stuk beter zijn.

Gepost door: roadrunnerke | 06-03-06

sterk sterk dat je toch nog liep na een week vol hindernissen, en de tijd mag er toch ook zijn!

Gepost door: Jeroen | 06-03-06

Sterk van je vrouwtje dat ze je liet lopen gaan ! Proficiat !
Serieus nu , knap gedaan zo in niet 100 % conditie zo'n afstand lopen in koud weer en toch een mooie tijd hebben. Ge moet het maar doen hé ?!

Gepost door: Jo | 08-03-06

voorbereiding Niet wat je noemt de ideale voorbereiding, mar toch nog gelukt te lopen. Proficiat!

Gepost door: Dirk | 09-03-06

De commentaren zijn gesloten.